کاتاترنیا یا ناله شبانه

ناله کردن در خواب

 

 

کاتترنی یا ناله شبانه، یک نوع پاراسومنیا نسبتاً نادر است که در آن فرد معمولا در هنگام خواب  اغلب با صدای بلند ناله می کند. این اختلال معمولاً طولانی مدت است. این اتفاق می تواند در هر مرحله از خواب رخ دهد، اما به نظر می رسد با بیشتر در مرحله خواب REM یا خواب عمیق رخ می دهد. این حالت می‌تواند در طول شب چندین بار  تکرار شود و دوباره قطع شود.

 

 

 

 

 


 

کاتاترنیا چه زمانی رخ می دهد؟

برخلاف خروپف که در هنگام دم رخ می دهد، ناله در هنگام بازدم رخ می دهد و یک ناله می تواند حدود 30 ثانیه طول بکشد. ناله ها معمولاً با خرخر یا آه در پایان همراه می شوند.

ناله کردن به هیچ وجه با صحبت کردن در خواب ارتباطی ندارد. همچنین هیچ ارتباطی با مشکلات تنفسی عمومی یا مشکلات تنفسی مرتبط با خواب، فعالیت‌های غیرطبیعی مغز یا اختلالات روانی، یا به طور کلی سایر اختلالات مرتبط با خواب نشان داده نشده است. بنابراین اینکه دقیقا چه چیزی باعث ناله در افراد می شود هنوز مبهم است.

 


ارتباط کاتاترنیا و اضطراب

اضطراب و خواب

 

 

ناله های شبانه هیچ ارتباطی با هیچ گونه اضطراب ذهنی یا حالت خوابی که فرد ممکن است در آن قرار گرفته باشد ندارد. سایر صداهای ناله در خواب که ممکن است به اشتباه به عنوان کاتترنی یا ناله شبانه تعبیر شود شامل برخی از انواع خروپف و صداهای ناله ای است که ممکن است در طول تشنج صرع ایجاد شود. افراد مبتلا به کاتترنی یا ناله شبانه معمولاً با وجود سر و صدا، حالات چهره آرام و خوابی آرام دارند. ساده ترین راه برای تشخیص خروپف از کاتترنی این است که خروپف هنگام دم و ناله هنگام بازدم رخ می دهد. بررسی دقیق الگوی تنفس شریک زندگی و ارتباط آن با صداها می تواند مشخص کند که کدام یک از این دو است.

 

 

 

آیا کاتاترنیا آزاردهنده است؟

صدای خروپف

 

 

بوداکثر افراد مبتلا به کاتترنی یا ناله شبانه از ناله‌های خود اذیت نمی شوند و با صدای آن بیدار نمی‌شوند، اگرچه ممکن این افراد ناله های صدای بسیار بلندی داشته باشند و برای شریک شما آزاردهنده باشد. اکثر افراد مبتلا به کاتترنی حتی از این اختلال آگاه نخواهند شد، مگر اینکه شریک آنها به او بگوید و معمولا حتی این موضوع را باور نمی کنند!

به نظر می رسد که ناله شبانه در مردان بیشتر از زنان است و می تواند از هر سنی شروع شود.  بسته به میزان ناله شب قبل، فرد ممکن است صبح روز بعد با گلودرد از خواب بیدار شود. در بیشتر موارد که این ناله برای سال‌ها باقی می‌ماند.

 

 

اختلالات ناشی از کاتاترنیا

از آنجایی که کاتترنی یا ناله شبانه تأثیر کمی بر کیفیت خواب فرد دارد و در حال حاضر هیچ ارتباطی با اختلالات دیگری که ممکن است باعث آن شود یا منجر به آن شود، ندارد، ممکن است نیازی به بررسی دقیق آن نباشد. اگر این اختلال باعث ناراحتی پارتنر شما می‌شود، آسان‌ترین اقدام ممکن است این است که همسر هنگام خواب از گوش‌گیر استفاده کند.

اگر تصمیم گرفتید که یک پزشک این مشکل شما را بررسی کند، پزشک شما می بایست بیشترین اطلاعات از زمان شروع ناله، داروهایی که ممکن است مصرف کنید و سایر اختلالات خوابی که ممکن است داشته باشید، را داشته باشد. برخی تصورات وجود دارد که مصرف دارو ممکن است در برخی از بیماران باعث کاتترنی یا ناله شبانه شود، اما هنوز آمارو تحقیق جامعی برای تایید این موضوع وجود ندارد.

ممکن است از شما خواسته شود که یک تست خواب شبانه انجام دهید تا پزشکان از شدت ناله شما اطلاع پیدا کنند و به تشخیص سایر اختلالات خواب شما نیز کمک می کنند.

داده‌های محدودی در مورد برنامه‌های درمانی مؤثر بر روی ناله شبانه وجود دارد، اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد فشار مثبت راه هوایی (PAP) ممکن است در محدود کردن شدت کاتترنی مفید باشد.

 


نتایج تحقیقات در مورد کاتترینیا یا ناله شبانه

ناله شبانه

 

با گنجاندن آن به عنوان یک پاراسومنیا در کتابچه راهنمای تشخیصی و کدگذاری طبقه بندی بین المللی اختلالات خواب (ICSD-2) حدود یک دهه پیش، کاتترینیا یا ناله شبانه راه خود را به نامگذاری داروهای خواب باز کرده است، اما با بحث های زیادی در مورد علل و درمان های آن وجود دارد.

یک مطالعه که در سال 2008 انجام شد و نتایج آن در مجله SLEEP منتشر شد، برای تعیین اینکه آیا کاتترنی یا ناله شبانه نشانه ای از اختلال تنفس در خواب است یا یک بیماری به تنهایی انجام شد. محققان حوزه خواب همچنین می‌خواستند تعیین کنند که آیا نتایج تحقیقات پیشین مبنی بر اینکه CPAP (فشار مثبت مداوم راه هوایی) یک گزینه درمانی مناسب برای افراد مبتلا به کاتترنی است، کاربردی هست یا خیر.

CPAP  اولین روش درمانی توصیه شده برای افرادی است که آپنه خواب یا اختلالات تنفسی در خواب دارند.

در این مطالعه خاص که در کلینیک اختلالات خواب استنفورد انجام شد، هفت زن بین 20 تا 34 سال با میانگین BMI کمتر از 25 در یک دوره پنج ساله مورد مطالعه قرار گرفتند. هر یک از زنان (یا شریک زندگی آنها) ناله های مداوم و طولانی مدت خواب را گزارش کرده بودند.

همه شرکت‌کنندگان در مطالعه مورد ارزیابی بالینی، پرسش‌نامه‌های خواب، معاینه فیزیکی، مطالعه خواب شبانه، گزارشی که توسط شریک خواب آنها به مدت 10 روز ارائه شده بود، با ذکر زمان و مدت زمان ناله کردن، و ارزیابی جمجمه‌صورتی (برای بررسی انحراف سپتوم، تغییر شکل ساختار) قرار گرفتند.

استفاده از دستگاهCPAP  برای هر هفت زن مورد مطالعه توصیه شد، اما اگر آنها نمی توانستند دستگاه CPAP را که پر سر و صدا است و ناراحت کننده است، تحمل کنند، در این صورت به آنها این گزینه پیشنهاد می شد که تحت عمل جراحی بافت نرم/راه هوایی فوقانی قرار گیرند تا انسداد مسیر هوایی آنها برطرف گردد.

در تمام شرکت کنندگانی که از CPAP استفاده می کردند ناله هایی که در تمام مراحل خواب وجود داشت بهبود یافت.

پنج نفر از این زنان برای انجام عمل جراحی انتخاب شدند که تنها سه مورد از آنها پس از عمل پیگیری شدند و تحت درمان های بعدی با دستگاه های تنفس دهانی قرار گرفتند. هر سه زن بعد از سه سال بعد بهبودی نهایی کاتترنی یا ناله شبانه را تجربه کردند.

 


 

عوامل ایجاد کاتاترنیا یا ناله شبانه

علت خروپف

 

 

با وجود تحقیقاتی که در مورد ناله شبانه انجام شده، هنوز مشخص نیست که چه چیزی باعث ناله‌های شبانه می‌شود یا چه کسانی بیشتر به این عارضه مبتلا می‌شوند. برخی از مطالعات نشان دادند که در مواردی اندازه فک  این افراد به یکدیگر شباهت داشته است (همه این بیماران دارای فک کوچک هستند). علاوه بر این، حدود 14 درصد از بیماران سابقه خانوادگی کاتترنی مثبت را داشتند.

در مطالعه ای در دانشگاه استنفورد، مشخص شد که 43 درصد از شرکت‌کنندگان سابقه نوعی پاراسومنیا (مانند صحبت کردن در خواب) در دوران کودکی داشته‌اند، 86 درصد عمل‌های ارتودنسی و 71 درصد در نوجوانی سابقه  کشیدن دندان داشته‌اند.

 

 

 


چند نکته برای عادت کردن به کاتترینیا یا ناله شبانه

از آنجایی که کاتترنی یک بیماری یا عارضه خطرناک نیست و موجب مشکلات سلامتی برای فرد نمی شود، تحقیقات بسیار کمی در مورد تعیین منشا و گزینه های درمانی انجام شده است. مطالعات ذکر شده در این مقاله در مقیاس بسیار کوچک و بر روی گروهی از افراد سالم که هیچ مشکل دیگری نداشتند انجام شده است. در نتیجه تحقیقات بیشتر و گسترده تری برای تعیین بهترین دوره‌های درمانی این عارضه مورد نیاز است. محققان برای کمک به پارتنر فردی که دچار ناله شبانه است چند توصیه زیر را دارند:

  • نترسید: کاتترینیا یا ناله شبانه بی خطر است.
  • گوش دهید: کاتترنی می تواند  مشکلات دیگری مانند آپنه را نیز نشان دهد. پس باید رفتار چنین فردی در طول خواب به صورت دقیق رصد شود. ناله شبانه در فرد هنگام بازدم اتفاق می‌افتد، احتمال بیدار شدن از خواب در طی شب در این افراد کم است و فرد معمولاً پس از بیدار شدن احساس خاصی ندارد. به صداهای غیر طبیعی دیگر مانند خس خس سینه، نفس نفس زدن در هنگام دم، یا خروپف بیش از حد گوش دهید، چون هر کدام می تواند نشانه آپنه یا سایر اختلالات خواب باشد.
  • نویز سفید: یک فن یا دستگاه بخور گزینه های خوبی برای جلوگیری از برخی از صداهای ناله است، یا استفاده از یک مولد نویز سفید که به طور خاص برای خواب طراحی شده است.
  • گوش گیرها: اگر ناله خفیف باشد، این گوش گیرها می توانند مفید باشند.
  • به پزشک مراجعه کنید: اگر همه این روش‌ها ناموفق بود، با یک پزشک یا متخصص خواب در مورد تست های خواب یا درمان با استفاده از دستگاه CPAP صحبت کنید.

 


 

 

 

خروپف ، علت خروپف ، درمان خروپف و راه های درمان خروپف را می‌توانید در این صفحه ببینید.

برای دسترسی به مطالب انواع مشکلات خواب، اینجا کلیک کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *